İtalyanca

İtalyanca (italiano ya da lingua italiana), çoğunluğu İtalya ve İsviçre'nin güneyindeki Ticino kantonunda yaşayan 61 milyon kişi tarafından konuşulan Hint-Avrupa dil ailesine mensup bir Latin dilidir. İtalyan asıllı göçmenlerce Amerika Birleşik Devletleri'nde, Arjantin'de, Brezilya'da, Kanada'da ve Avustralya'da da sıkça konuşulur. Orta Çağ itibarıyla Halk Latincesi (Vulgar Latince) çeşitli dillere ayrılmıştır. Orta Çağ'ın sonunda Floransa şehrinin kültür ve edebiyat üstünlüğü etkisiyle, Toskana yazı dilinden bugünkü İtalyanca şekillenmiştir. Dilin gelişiminde Boccaccio, Dante Alighieri ve Petrarca gibi isimlerin Latince yerine Toskana ağzını kullanmalarının büyük etkisi vardır. Buna rağmen İtalyan dili, siyasi birliğin de uzun zaman tamamlanamamış olmasının da etkisiyle bölgeden bölgeye büyük farklılıklar taşır. Her bölgenin kendine özgü şivesi vardır. Buna ek olarak İtalyanca gibi Halk Latincesinden türemiş ancak İtalyancadan farklı ve karşılıklı anlaşılabilirlik göstermeyen 30 civarı dil de İtalya'da bulunmaktadır. Çoğu İtalyanca konuşuru hem İtalyanca ve şivilerini, hem de kendi bölgesel dillerini (örneğin Sicilyaca veya Furlanca) konuşmaktadır. Diğer Latin dilleriyle (Fransızca, İspanyolca, Portekizce, Rumence, Katalanca gibi) büyük benzerlikler taşır. İtalyancayı iyi bilen birisi diğer Latin dillerini de kısa zamanda öğrenebilir. İtalyanca ve Sardunyaca, Latinceden en az farklılaşmış yaşayan diller olarak nitelendirilmektedir. İtalyanca, kelimelerin hemen hemen tamamının ünlü harfle bitmesi ve kesif vurgularıyla kendine özgü bir melodiye sahiptir. İtalyanca, Rönesans devrinde lingua franca görevini görmüş olduğundan diğer dilleri etkilemiştir ve özellikle müzik alanında terminoloji İtalyancadır. İtalyanca, dünyanın sayılı melodik dillerinden biridir.

İtalyanca
italiano, lingua italiana
Telaffuz	İtalyanca telaffuz: [itaˈljaːno]
Ana dili olanlar	İtalya San Marino Vatikan İsviçre (Ticino and Grigioni) Slovenya (Primorska) Hırvatistan (Batı Hırvatistan)
Etnisite	İtalyanlar
Konuşan sayısı	L1: 65.000.000 milyon  (2022) L2: 3.100.000 milyon Toplam: 68.000.000 milyon
Dil ailesi	Hint-Avrupa İtalik Latin-Falisk Latince Latin/Romen İtalo-Batı İtalo-Dalmaçya İtalo-Latin İtalyanca
Önceki formlar	Eski Latince Halk Latincesi Toskanca Floransaca İtalyanca
Diyalektler	İsviçre İtalyancası Malta İtalyancası Çeşitli Bölgesel İtalyanca formları
Yazı sistemi	Latin (İtalyan alfabesi) İtalyanca Braille
Resmî durumu
Resmî dil	4 ülke İtalya San Marino İsviçre Vatikan 3 bölge Sloven İstriyası (Slovenya) İstriya (Hırvatistan) Korsika (Fransa) Bir tarikat ve çeşitli kuruluşlar Malta Bağımsız Askeri Tarikatı Avrupa Birliği GTÖ Kutsal Makam AGİT Akdeniz Üniversiteler Birliği UNIDROIT ve diğerleri
Tanınmış azınlık dili	Bosna-Hersek Brezilya Hırvatistan Romanya Slovenya Eritre
Dil kodları
ISO 639-1	it
ISO 639-2	ita
ISO 639-3	ita
Glottolog	ital1282
İtalyancanın dünyadaki dağılımı:   Çoğunluk dili olduğu yerler   Şu anda azınlık dili olduğu veya eskiden çoğunluk dili olduğu yerler   İtalyanca konuşan toplulukların olduğu yerler

Avrupa'da İtalyancanın konuşulduğu yerler

Tarihçe

Kökenleri

İtalyanca, Roma İmparatorluğu'nun geç dönemlerinde İtalya'da konuşulan ve yüzyıllar boyunca derinlemesine değişime uğrayan Halk Latincesi'nden türetilen bir Latin dilidir.

 

 

Geç Orta Çağ'da Dante Alighieri (üst) ve Petrarca (alt), kendi Toskana lehçelerini İtalya'nın tamamında en önde gelen edebi dil olarak yerleştirmede etkili oldular.

 

İtalyan okulunda el yazısıyla yazı yazmak

Orta Çağ'da Avrupa'da yerleşik yazı dili Latinceydi ancak insanların büyük çoğunluğu okuma yazma bilmiyordu ve yalnızca bir avuç insan bu dili iyi biliyordu. İtalyan Yarımadası'nda Avrupa'nın çoğunda olduğu gibi çoğu yerel dilde konuşurdu. Yaygın olarak anıldıkları şekliyle bu lehçeler, resmi standartlar ve öğretilerden etkilenmeden yüzyıllar boyunca Halk Latincesi'nden gelişti. Bunlar hiçbir şekilde, kendi bu yerel dillerden biri olarak başlayan standart İtalyancanın "lehçeleri" değil, İtalyancanın kardeş dilleridir. Karşılıklı anlaşılabilirlik, genel olarak Roman dillerinde olduğu gibi, İtalyancada da büyük farklılıklar gösterir. İtalya'nın Roman dilleri her seviyede (fonoloji, morfoloji,sözdizimi, sözlük, pragmatik) İtalyancadan büyük farklılıklar gösterebilir ve tipolojik olarak farklı diller olarak sınıflandırılır.

Alfabe

İtalyan alfabesinde 21 harf bulunur. J, K, W, X ve Y harfleri İtalyancada kullanılmaz, sadece yabancı kelimelerde bulunur.

A

B

C

D

E

F

G

H

I

L

M

N

O

P

Q

R

S

T

U

V

Z

a

b

c

d

e

f

g

h

i

l

m

n

o

p

q

r

s

t

u

v

z

Okunuş

• C harfi a, o, u harflerinin önünde bulunduğunda k [kʰ] olarak okunurken, e ve i harflerinden önce Türkçedeki ç [ʧ] gibi okunur.
• Ch ve gh harfleri daima e ve i harflerinin önüne yazılır ve sırasıyla k ve g şeklinde okunurlar.
• G harfi a, o, u harflerinin önünde normal g olarak okunurken, e ve i harflerinden önce Türkçedeki c [ʤ] harfi gibi okunur.
• Gl, [ʎ] olarak, gn ise [ɲ] olarak okunur: “Taglia” (beden) talya olarak, “ogni” (her) onyi olarak okunur.
• H harfi İtalyancada hiçbir zaman okunmaz. Eşsesli kelimelerde anlam karışıklılığını ortadan kaldırmak için kullanılır. Örneğin "anno" (yıl) ve "hanno" (sahip olmak fiilinin 3. çoğul şahıs çekimi). Yabancı kelimelerde de okunmaz, örneğin "hotel".
• R harfi İtalyancada Türkçede olduğundan daha kuvvetli yuvarlatılır.
• Z sesi "dz" olarak, zz ise "ts" olarak okunur: “Zucchero” (şeker) dzukkero, “pizza” ise pitsa olarak okunur.

"C" ile "g" harfleri ve "Sc" kombinasyonu

İtalyanca yazılışı	Türkçe ses karşılığı	Açıklama	Örnek
ca, co, cu	"k"	c harfinden sonra a, o, u harfleri gelirse okunuş değişmez	casa (ev) kasa
ce, ci	"ç"	c den sonra e veya i harfi gelirse k sesi ç sesine dönüşür	città (şehir) çita
Che, chi	"k"	c den sonra e veya i gelen kelimelerde k sesini zorunlu kılmak için araya h getirilir	occhio (göz) okkio
ga, go, gu	"g"	g harfinden sonra a, o, u harfleri gelirse okunuş değişmez	gatto (kedi) gatto
ge, gi	"c"	g den sonra e veya i harfi gelirse k sesi c sesine dönüşür	gente (insanlar) cente
ghe, ghi	"g"	h harfi araya getirildiğinde g sesini zorunlu kılar	lunghezza (uzunluk) lungetza
sca, sco, scu	"sk"	sc den sonra a, o, u harfleri gelirse okunuş değişmez	scuola (okul) skuola
sce, sci	"ş"	e ve i den önce sc gelirse ş olarak okunur	scegliere (seçmek) şelyere
sche, schi	"sk"	sc den sonra e veya i harfi gelen kelimelerde k sesini zorunlu kılmak için araya h getirilir	scheletro (iskelet) skeletro

Vurgu ve tonlama

Çoğu İtalyanca kelimede vurgu sondan ikinci hecededir.

Örneğin: adesso (şimdi), liceo (lise)

Bazı kelimeler ise bu kurala uymaz ve vurgu kelimenin herhangi başka hecesinde bulunabilir.

Örneğin: fragola (çilek), cinema (sinema)

• Vurgusu son hecede olan kelimelerde ünlü harfler sola yatık olan grave imi (à, è, ì, ò, ù) ile gösterilir. Bu aksanlar vurguda istisnaları gösterip, kelimenin sadece son harfine eklenir. Kelimenin başında veya ortasında olan vurgular için grave imi kullanılmaz.

Örneğin: caffè (kahve), lunedì (pazartesi)

• İmi sağa yatık olan acute imi (é) ise kelimeye keskin aksan verir ve pratikte sadece kelime sonunda veya son hecede bulunur ve vurguyu gösterir.

Örneğin: trentatré (otuz üç), perché (çünkü)

• Bazı kelimelerde ise diyakritik işaretler anlam ayırımı için önem taşır.

Örneğin:

• la (dişi belirteç) - là (orada)
• e (ve) - è (olmak fiili, dir-dır)
• sì (evet) - si (dönüşlü zamir)

Dilbilgisi

İtalyancada isimlerin tamamı erkek ya da dişi olarak betimlenir. Erkek kelimeler genellikle “-o” harfiyle, dişi kelimeler ise genellikle “-a” harfiyle biter. Erkek çoğul “-i”, dişi çoğul ise genellikle “-e” takısını alır. Dolayısıyla erkek çocuk “bambino”, kız çocuk “bambina”, erkek çocuklar “bambini”, kız çocuklar ise “bambine” olarak söylenir. Sıfatlar isimlerin cinsiyetine uyar. Bambino bello=Güzel erkek çocuk, Bambina bella=Güzel kız çocuk, Bambini belli= Güzel erkek çocuklar, Bambine belle=Güzel kız çocuklar.

Belirteçler (Articoli)

İtalyancada belirli tanımlıkların (articoli determinativi) tekil ve çoğul hâlleri cinsiyete ve kelimenin başlangıç harfine göre değişir.

Belirli Tanımlıklar Tablosu (L'articolo determinativo)

Cinsiyet	Tekil	Çoğul	Kullanım Kuralı (Not)	Örnek (Tekil / Çoğul)
Erkek (Maschile)	il	i	Sadece sessiz harflerden önce	il palazzo / i palazzi (saray)
	l'	gli	Sesli harflerden önce	l'ingresso / gli ingressi (giriş)
	lo	gli	s + sessiz harf; ayrıca z, ps, gn ve y harflerinden önce	lo studente / gli studenti (öğrenci)
Dişi (Femminile)	la	le	Sessiz harflerden önce	la pizza / le pizze (pizza)
	l'	le	Sesli harflerden önce	l'idea / le idee (fikir)

Fiiller

İtalyancada fiiller şahıslara göre ve zamana göre çekilir. Bu şahıslar io (ben), tu (sen), lui (erkek o), lei (dişi o ya da Siz), noi (biz), voi (siz), loro (onlar) dur. Şimdiki zamanda (Presente) fiil kökünün sonuna konan eklerle şahıslar betimlendiğinden şahıs zamiri genellikle "gizli özne" olarak kalabilir.

Yardımcı Fiiller (Essere ve Avere)

İtalyancanın en temel iki fiili olan essere (olmak) ve avere (sahip olmak) düzensizdir ve diğer zamanların oluşturulmasında yardımcı fiil olarak kullanılırlar.

Yardımcı Fiillerin Çekimi

essere (olmak)
Şahıs	Presente (Şimdiki)	Passato Prossimo (Yakın Geçmiş)	Imperfetto (Hikaye)	Futuro (Gelecek)	Condizionale (Şart)	Trapassato Prossimo (Önceki Geçmiş)
io	sono	sono stato/a	ero	sarò	sarei	ero stato/a
tu	sei	sei stato/a	eri	sarai	saresti	eri stato/a
lui/lei	è	è stato/a	era	sarà	sarebbe	era stato/a
noi	siamo	siamo stati/e	eravamo	saremo	saremmo	eravamo stati/e
voi	siete	siete stati/e	eravate	sarete	sareste	eravate stati/e
loro	sono	sono stati/e	erano	saranno	sarebbero	erano stati/e
avere (sahip olmak)
Şahıs	Presente	Passato Prossimo	Imperfetto	Futuro	Condizionale	Trapassato Prossimo
io	ho	ho avuto	avevo	avrò	avrei	avevo avuto
tu	hai	hai avuto	avevi	avrai	avresti	avevi avuto
lui/lei	ha	ha avuto	aveva	avrà	avrebbe	aveva avuto
noi	abbiamo	abbiamo avuto	avevamo	avremo	avremmo	avevamo avuto
voi	avete	avete avuto	avevate	avrete	avreste	avevate avuto
loro	hanno	hanno avuto	avevano	avranno	avrebbero	avevano avuto

Düzenli Fiillerin Çekimi (-are, -ere, -ire)

İtalyancada düzenli fiiller mastar eklerine göre üç ana gruba ayrılır. Aşağıda her gruptan birer örnek fiilin temel zamanlardaki (Şimdiki, Geçmiş, Hikaye) çekimi verilmiştir.

1. Grup (-are): Parlare (Konuşmak)

Şahıs	Presente	Passato Prossimo	Imperfetto
io	parlo	ho parlato	parlavo
tu	parli	hai parlato	parlavi
lui/lei	parla	ha parlato	parlava
noi	parliamo	abbiamo parlato	parlavamo
voi	parlate	avete parlato	parlavate
loro	parlano	hanno parlato	parlavano

2. Grup (-ere): Vendere (Satmak)

• -ere* bitimli fiillerde geçmiş zaman eki genellikle -uto olur.

Şahıs	Presente	Passato Prossimo	Imperfetto
io	vendo	ho venduto	vendevo
tu	vendi	hai venduto	vendevi
lui/lei	vende	ha venduto	vendeva
noi	vendiamo	abbiamo venduto	vendevamo
voi	vendete	avete venduto	vendevate
loro	vendono	hanno venduto	vendevano

3. Grup (-ire): Dormire (Uyumak)

• -ire* bitimli fiillerde geçmiş zaman eki genellikle -ito olur.

Şahıs	Presente	Passato Prossimo	Imperfetto
io	dormo	ho dormito	dormivo
tu	dormi	hai dormito	dormivi
lui/lei	dorme	ha dormito	dormiva
noi	dormiamo	abbiamo dormito	dormivamo
voi	dormite	avete dormito	dormivate
loro	dormono	hanno dormito	dormivano

Fiil Zamanlarının Günlük Kullanımı ve Italiano Neostandard

Standart İtalyanca dilbilgisi; 4 geçmiş, 1 şimdiki, 1 gelecek ve çeşitli şart kipleri dahil olmak üzere zengin bir zaman yapısına sahiptir. Ancak günümüz İtalya'sında konuşulan ve "Italiano neostandard" (Yeni Standart İtalyanca) olarak adlandırılan varyantta, bu zamanların birçoğu günlük konuşma dilinde kullanılmamakta veya işlevini yitirmektedir.

Özellikle geçmiş zaman kipleri arasında belirgin bir kullanım farkı göze çarpar.

• Passato prossimo (yakın geçmiş): Günlük konuşmada ve modern edebiyatta geçmiş zamanın temel kipidir. İtalya'nın kuzey ve orta kesimlerinde passato remotonun tamamen yerini almıştır; Güney İtalya'da ise her iki kip bir arada kullanılır. Ho mangiato, sono andato, ho vissuto gibi yapılarla kurulur. Anlatılan olay konuşma anına göre hâlâ bağlantılı veya yakın hissedildiğinde tercih edilir.
• Imperfetto (süreklilik taşıyan geçmiş / miş'li geçmiş): Geçmişte alışkanlık, betimleme, devam eden durumlar için kullanılır. Konuşma ve yazı dilinde çok canlıdır. Örnek: mangiavo, andavo, pioveva.
• Passato remoto (uzak geçmiş): Edebi metinlerde, tarih kitaplarında ve masallarda yaygın olarak kullanılır. Bununla birlikte, İtalya'nın kuzey ve orta bölgelerinde günlük konuşma dilinde neredeyse tamamen passato prossimo ile değiştirilmiştir. Güney İtalya'da hâlâ canlı birincil geçmiş zaman kipi olarak tercih edilir (örn. mangiai, andai).
• Trapassato prossimo (önceki yakın geçmiş): Avevo mangiato, ero andato örneklerinde olduğu gibi, geçmişte başka bir geçmiş olaydan önce gerçekleşmiş eylemleri anlatır. Günlük konuşmada ve modern edebiyatta en sık kullanılan “önceki geçmiş” zamanıdır. Trapassato remotonun tamamen yerini almıştır ve çağdaş İtalyancanın canlı, üretken zaman kiplerinden biridir.
• Trapassato remoto (önceki uzak geçmiş): dopo che ebbi/avvi mangiato, appena che fui partito gibi yapılarla kullanılan bu zaman kipi, çağdaş İtalyancada neredeyse tamamen terk edilmiştir. Günümüzde yalnızca çok eski edebi metinlerde (19. yüzyıl öncesi ve Manzoni'nin 1827 baskısı gibi) rastlanır. Modern İtalyancada aynı anlam trapassato prossimo ile ifade edilir ve trapassato remoto pratikte “ölü” bir zaman kipi kabul edilir.
• Presente (şimdiki zaman): Hem şimdiki zaman hem yakın gelecek hem de tarihsel anlatılarda (presente storico) kullanılır. İtalyan dilinin en canlı ve en sık kullanılan zamanıdır. Örnek: mangio, vado, domani parto.
• Futuro semplice (basit gelecek): Günlük konuşmada yakın gelecekteki eylemler için genellikle presente tercih edilir (Domani vado al mare = “Yarın denize gidiyorum”). Futuro semplice ise günümüzde daha çok tahmin, olasılık veya şüphe belirtmek için kullanılmaktadır (epistemik gelecek): Saranno le cinque («Saat beş olmalı»), Chi sarà mai? («Kim olsa gerek?»), Avrà trent’anni («Herhalde otuz yaşındadır») gibi.

Zaman Kipleri Kullanım Özeti

Aşağıdaki tabloda standart İtalyanca dilbilgisinde yer alan tüm zamanlar ve bunların günümüz konuşma dilindeki kullanım sıklıkları özetlenmiştir.

İtalyanca Fiil Kipleri ve Zamanları

Kip (Modo)	Zaman (Tempo)	İtalyanca Adı	Günlük Kullanım Notu
Haber Kipleri (Indicativo) Gerçek eylemleri bildirir	Şimdiki / Geniş	Presente	Çok yaygın. Gelecek zaman yerine de sıkça kullanılır.
	Yakın Geçmiş	Passato Prossimo	Çok yaygın. Konuşma dilinde ana geçmiş zamandır.
	Şimdiki Zamanın Hikayesi	Imperfetto	Çok yaygın. Geçmişteki alışkanlıklar ve betimlemeler için kullanılır.
	Uzak Geçmiş	Passato Remoto	Sınırlı. Edebiyat dilidir. Konuşma dilinde sadece Güney İtalya'da yaygındır.
	Önceki Geçmiş	Trapassato Prossimo	Yaygın.
	Önceki Uzak Geçmiş	Trapassato Remoto	Arkaik / Ölü. Sadece eski metinlerde görülür. Kullanılmaz.
	Gelecek	Futuro Semplice	Yaygın. Ancak bazen yerini şimdiki zamana bırakır veya tahmin (olasılık) için kullanılır.
	Gelecek (Bitmiş)	Futuro Anteriore	Nadir. Genelde geçmişe yönelik tahminlerde kullanılır.
Dilek Kipleri (Congiuntivo) Şüphe, istek, duygu bildirir	Şimdiki	Presente	Yaygın (Ancak konuşma dilinde bazen hatalı olarak Indicativo kullanılır).
	Geçmiş	Passato	Yaygın.
	Hikaye	Imperfetto	Azalmakta. Konuşma dilinde yerini bazen Indicativo Imperfettoya bırakır.
	Önceki Geçmiş	Trapassato	Yaygın (Koşul cümlelerinde).
Şart Kipleri (Condizionale)	Şimdiki	Presente	Yaygın (Nezaket ve istek bildirmede).
	Geçmiş	Passato	Yaygın (Gerçekleşmemiş geçmiş isteklerde).
Emir Kipi (Imperativo)	Şimdiki	Presente	Çok yaygın.

Söz Dizimi (Sentaks)

İtalyanca, tipolojik olarak SVO (Özne-Yüklem-Nesne) söz dizimine sahip bir dildir. Cümlenin temel öğeleri genellikle Romans dillerinde görülen standart sıralamayı takip eder. Temel cümle yapısı şu şekildedir: Özne + Yüklem + Tümleç Örnek: Luigi viene da casa. (Luigi evden geliyor.) Ancak İtalyanca, "Adıl düşüren dil" (Pro-drop language) grubuna girdiği için, fiil çekimi şahsı belirttiğinde özne zamiri genellikle kullanılmaz. Bu durumlarda cümle yapısı doğrudan yüklemle başlayabilir:

• Parlo con te. (Seninle konuşuyorum) – (Burada Io [Ben] öznesi gizlidir.)

İtalyanca, söz dizimi açısından İngilizce gibi dillere kıyasla daha esnektir. Vurgu (focalizzazione) yapılmak istendiğinde özne yüklemden sonraya da gelebilir. Örnek: Ha chiamato la mamma (Annem aradı) cümlesinde vurgu 'arayanın anne olduğu' üzerinedir)

İtalyanca bir pasaj

İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi, Madde 1:

:

Orijinal metin: "Tutti gli esseri umani nascono liberi ed eguali in dignità e diritti. Essi sono dotati di ragione e di coscienza e devono agire gli uni verso gli altri in spirito di fratellanza."

Türkçe: "Bütün insanlar hür, haysiyet ve haklar bakımından eşit doğarlar. Akıl ve vicdana sahiptirler ve birbirlerine karşı kardeşlik zihniyeti ile hareket etmelidirler."

Bazı İtalyanca Kelimeler ve İfadeler

İtalyancada günlük hayatta en sık kullanılan kelimeler, aile üyeleri ve ülke isimleri aşağıdadır:

Temel İfadeler ve Selamlaşma İtalyanca Türkçe Notlar Sì Evet No Hayır Ciao Merhaba / Hoşça kal Hem geliş hem gidişlerde (samimi) kullanılır. Grazie Teşekkür ederim Prego Bir şey değil / Rica ederim Per favore Lütfen Mi scusi Affedersiniz Resmi hitap / Özür dileme Come stai? Nasılsın? Come va? Ne haber? / Nasıl gidiyor? Bene İyi Bello Güzel Piacere Tanıştığıma memnun oldum Buongiorno Günaydın / İyi günler Buonasera İyi akşamlar Buonanotte İyi geceler Arrivederci Hoşça kalın A presto Görüşürüz

Çekirdek Aile İtalyanca Türkçe il padre / il papà Baba la madre / la mamma Anne il fratello Erkek kardeş / Ağabey la sorella Kız kardeş / Abla Ülkeler ve Diller Ülke (İtalyanca) Türkçe Dil (İtalyanca) Türkçe Italia İtalya l'italiano İtalyanca Turchia Türkiye il turco Türkçe Inghilterra İngiltere l'inglese İngilizce

İtalyanca Sayıların Yapısı

İtalyanca sayı sistemi onluk tabana dayanır ve oldukça kurallıdır. Aşağıdaki tabloda sayıların basamak ve katlarına göre değişimi gösterilmiştir:

İtalyanca Sayı Sistemi

n	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9
n (Birlikler)	zero	uno	due	tre	quattro	cinque	sei	sette	otto	nove
10 · n (Onluklar)	—	dieci	venti	trenta	quaranta	cinquanta	sessanta	settanta	ottanta	novanta
10^n (Kuvvetler)	uno	dieci	cento	mille	—	—	milione	—	—	miliardo

• 11-16 Arası: Düzensizdir (On + sayı yapısında değil, birleşik köktedir): Undici, dodici, tredici... sedici.
• 17-19 Arası: Önek alır: Diciassette, diciotto, diciannove.
• Birleştirme Kuralı: Onlar basamağından sonra birlik gelirken arada boşluk bırakılmaz: 21 için ventuno, 22 için ventidue.

Sayıların Yazımında Önemli Kurallar

İtalyanca sayıların yazımında dikkat edilmesi gereken fonetik ve yapısal kurallar şunlardır:

• Aksan Kuralı (3 ve Katları):

  tre (3): Tek heceli olduğu için aksansız yazılır.

  ventitré (23), trentatré (33): 3 ile biten birleşik sayılarda vurgu son heceye düştüğü için kelime sonuna mutlaka keskin aksan (é) gelir.

• Sesli Harf Düşmesi (1 ve 8):

  Onlar basamağı (20, 30, 40...) sesli harfle biterken, yanına sesli harfle başlayan 1 (uno) veya 8 (otto) rakamları gelirse, onlar basamağının sonundaki harf düşer ve iki kelime kaynaşır.

  Venti + uno = Ventuno

  Trenta + otto = Trentotto

• Çoğul Yapı Kuralları (100, 1000 ve Milyon):

  Cento (100): Çoğul eki almaz, önündeki sayı değişse de kelime aynı kalır (200 = Duecento).

  Mille (1000): Çoğul hali düzensizdir ve -mila ekine dönüşür (2000 = Duemila).

  Milione (Milyon): Standart çoğul kuralına uyar ve -i alarak Milioni olur (2 Milyon = Due milioni).

Notlar

1. ^ ^{a b} Avrupa Bölgesel Diller ve Azınlık Dillerini Koruma Antlaşması tarafından azınlık dili olarak tanınıyor.